Jantine Leeflang

Als je, zoals ik, in het buitengebied woont, zie je de natuur elke dag achteruit gaan. Als ik uit het raam kijk zie ik 20 ha. bloemkool, waar eerst nog een kleinschalige boer zat met wat aardappelen, fruit of vee. Vanwege de pesticiden laat ik onze paarden niet meer uit de sloot drinken. Van een agrarisch bedrijf verderop heb ik de spuitvergunning opgevraagd, en toen bleek dat ze dat niet hebben wist ik: het is een zooitje. Omgevingsdienst, waterschap en gemeente - ze hebben geen idee. En dat is niet uniek in Nederland. 

Voor de Partij voor de Dieren maak ik mij nuttig, vanwege mijn achtergrond als chemicus met specialisatie risicobeoordeling van milieuverontreiniging en met mijn ervaring met bestuursrecht. Het waterschap beschikt over meer dan een miljoen meetgegevens - van soorten stoffen, tot algen, tot visjes - maar er wordt niets mee gedaan. Ik was lang in de overtuiging: ik woon in Nederland, hier wordt goed op volksgezondheid en milieu gelet. Terwijl ik nota bene uit de wereld van de risicobeoordeling kom. Ik had beter moeten weten.